บทที่ 56 เหนื่อยใจเหลือเกิน 3

“กลับกันเถอะพ่อ” นางจึงจูงแขนสามีออกจากบ้านชายหนุ่มไป แม้จะยิ้มส่งท้ายแต่เจตน์ก็รับรู้ถึงความรู้สึกของผู้สูงวัยกว่า

“คุยกันดีๆ นะคะพี่เจตน์ เชื่อว่าถ้าคุยด้วยเหตุผล ค่อยๆ อธิบายทับทิมจะเข้าใจค่ะ น้องยังเด็กนะคะอย่างลืมคิดถึงข้อนี้” เธอย้ำกับเขาอีกรอบ ก่อนจะยิ้มหวานส่งไป แสดงออกว่าเธอเข้าใจเขาเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ